Herbia  Strona Główna  
  •  FAQ  •   Szukaj  •   Użytkownicy  •   Grupy  •   Statystyki  •  Rejestracja  •   Zaloguj  •   Album  •   Chat  • 
 Ogłoszenie 


Czas najwyższy!
Koniec świata - jak zwykle - nie wypalił, co jest dobrą okazją do startu nowej edycji Herbii!
Zapraszamy!


Poprzedni temat :: Następny temat
Elfy
Autor Wiadomość
Vasemir 
Administrator
Unstoppable


Wiek: 25
Dołączył: 08 Cze 2008
Posty: 1135
Skąd: Kraków/Białystok
Wysłany: 2012-08-10, 00:04   Elfy

Kraj zwany Fenisteą jest uznawany za ojczyznę Elfów. Po dziś dzień ogromne drzewo pod którym miała narodzić się długoucha rasa jest miejscem pielgrzymek i znajduje się pod stałą opieką Elfów i Druidów. Według popularnej legendy Sulon pod postacią wiatru strącił z drzewa liście, które upadły na dłonie Osureli i przemieniły się w pierwsze Elfy. Istoty te, stworzone jako jedne z pierwszych, przez tysiąclecia nadawały kierunek rozwoju wielu rasom, tworząc standardy kulturalne, naukowe i polityczne. Dopiero w ostatnich stuleciach ich rola osłabła - kraj Leśnych Elfów przeżył poważny kryzys z postaci okupanta, a populacja Wysokich Elfów jest doprawdy niewielka.

Związek natury i Elfów był niezwykle silny i nawet dziś większość ich rodzimego kraju jest porośnięta dziką puszczą, prawdopodobnie najstarszą na całym kontynencie. Większość Elfów nie czuje się nigdzie równie dobrze, co w miejscach nieskażonych cywilizacją, miejscach, gdzie czują się całkowicie wolne i nieskrępowane niczym Suloński Wiatr.
Elfia miłość do drzew stała się przysłowiowa, jednakże obecnie nie ma tak wiele wspólnego z prawdą co niegdyś. W historycznych podaniach przeczytać można, że Leśne Elfy nigdy nie ścinały drzew, dbały o każdą roślinę i chroniły naturalną równowagę puszczy. Dziś można tam natrafić na domy budowane z grubych pali, pola w środku puszczy niepozwalające na regenerację lasu czy nawet strażnice wzniesione w miejscu wyciętych drzew. Jakkolwiek Leśne Elfy ciągle darzą puszczę większym szacunkiem od jakiejkolwiek innej rasy i ograniczają swoje działania pozyskując drewno w jak najmniej bolesny sposób, to jednak nie jest to to, czym niegdyś mogli szczycić się Druidzi… zaś Elfy Wysokie czy Wschodnie nie mają większych skrupułów w karczowaniu lasów pod pola uprawne.




Leśne Elfy zamieszkujące Fenisteę osiągają wzrost podobny ludziom, jednak mogą się zdawać nieco niższe ze względu na wątłą budowę ciała. Oczywiście, jak wszystkie Elfy, mają długie, nawet kilkunastocentymetrowe, spiczaste uszy. Mięśnie, nawet dobrze rozwinięte, pozostają na ogół niewidoczne pod luźnymi ubraniami w zielonych, brązowych i żółtych barwach. Większość z nich w ogóle nie ma zarostu, a na gładką skórę elfie panny nakładają różnorakie mazidła i specyfiki. Jakkolwiek same nie są wybitnie piękne, to o ich wdziękach krąży mit ze względu na ich długowieczność - Elfy, właściwie każdej rasy, żyją znacznie dłużej od ludzi i przez większość życia wyglądają młodo. Kosztem tego są drastyczne zmiany pod koniec życia, kiedy to na przykład w ciągu kilku tygodni Elf może całkowicie osiwieć.

Leśne Elfy są świetnymi łowcami i odczuwają szczególną więź ze wszelką naturą. Jeśli już parają się magią, to są to na ogół druidzi i szamani, czasem kapłani, podczas gdy Czarodziejów wywodzących się z tej rasy jest doprawdy niewielu. Szczególną czcią otaczają Osurelę i Loliusza, ale na pierwszym miejscu ich panteonu zawsze stał i stoi Sulon.
Rozbudowana etykieta tworzy niejednokrotnie złożone sytuacje w ich społeczeństwie, co niejako przeczy obrazowi ich zażyłości z przyrodą i naturalnym stanem rzeczy. Największym szacunkiem cieszą się tam przedstawiciele władzy oraz Druidzi, którzy praktycznie nie podlegają jurysdykcji króla.

Wojna z Keronem na początku III Ery odcisnęła na Leśnych Elfach znaczące piętno. Wielu z nich utraciło swe ideały, a za cel postawiło sobie zemstę na królestwie ludzi, wielu też wyemigrowało na Archipelag, niekoniecznie wracając po odzyskaniu niepodległości. Setki elfich mężczyzn zginęło podczas bitew i obrony stolicy, a także później, gdy wybuchła kolejna wojna. Skutkiem braku potencjalnych ojców jest fakt, iż w obecnym pokoleniu obywateli Fenistei jest znacznie więcej pół-elfów niż w poprzednich stuleciach, a najbardziej radykalni z długouchych zwiastują schyłek leśnej rasy.




Wysokie Elfy są znacznie wyższe od ludzi. Mają na ogół około dwóch metrów wzrostu, ciemne włosy i zielone lub brązowe oczy. Fizycznie są jeszcze słabsze od swych leśnych pobratymców, jednak długotrwałe kultywowanie nauki i postępu daje im znaczą przewagę intelektualną nad większością ras Herbii. Ubierają się i zachowują dostojnie, czasem nawet arogancko, co jest raczej przestarzałe w czasach zdominowanych przez ludzką rasę… a przynajmniej w czasach, w których sama rasa Wysokich Elfów od wieków nie jest hegemonem politycznych i wzorcem kulturowym. Niemniej jednak nie można nie zwrócić uwagi, że praktycznie cała historia polityczna starożytnej Pierwszej Ery to historia tej właśnie rasy.
Co więcej, Wysokie Elfy zdają się być zdziesiątkowaną resztką populacji niegdyś tworzącej całe państwa. Wyniszczone przez wojny, konflikty wewnętrzne i nieprzyszłościową filozofię, dziś są cieniem dawnej rasy nadającej kierunek rozwoju właściwie dla całego kontynentu. Być może nie stoczyły się jeśli chodzi o intelekt, zdolności magiczne, siłę woli czy poziom kultury, ale są tak nieliczne, że nie mają realnych szans na wpływy. Rasa, która kiedyś zajmowała większość centralnych ziem, dziś jest w większości skupiona w jednym tylko mieście – Nowym Hollar.

Jak jednak zostało powiedziane, ze swych zdolności nie utraciły nic: w dalszym ciągu są ponadprzeciętnie inteligentne, bystre i posiadają wręcz naturalny talent magiczny. Wśród Wysokich Elfów wielu było potężnych magów, niezależnie od ich oceny moralnej: czy byli to szlachetni uzdrowiciele, czy też pierwsi Nekromanci. Gatunek ten zawsze był ambitny i żądny wiedzy, a cechy te z pewnością wielokrotnie przesłaniały nauki religii czy etyki.


Całkiem różne od wszystkich innych są Wschodnie Elfy, najmłodsze z wszystkich elfich ras. W przeciwieństwie do pozostałych, te, wspólnie z ludźmi, utworzyły sprawne, autonomiczne i prosperujące państwo, w którym stanowią realną siłę polityczną i nie są mniejszością etniczną, jak na przykład Wysokie Elfy. Królestwo Archipelagu, stosunkowo młode i odległe od kontynentu, jest często azylem dla przestępców z innych krain, a to również wpłynęło na mentalność jego mieszkańców.

Wschodnie Elfy mierzą około 180 cm wzrostu i wykazują mniej cech typowych dla innych Elfów – ich uszy są mniej spiczaste, sylwetka bardziej krępa, rysy twarzy mniej delikatne. W gruncie rzeczy, gdyby nie ciemny, brązowy kolor skóry, fizjonomia Wschodnich nie różniłaby się niczym od Półelfów. Jeśli chodzi o cechy fizyczne, to należy również nadmienić, że rasa ta jest zręczniejsza od większości pozostałych, a dzięki twardym wymaganiom morza - nie tak delikatna jak pozostałe długouchy. Mają również nieco krótsze, nieco bardziej ludzkie uszy niż Leśni i Wysocy ich pobratymcy.
Wschodnie Elfy lubują się w ozdobach, ornamentach i biżuterii, im bogatszej w fantazyjne wzory i barwy – tym lepiej. Budują przestronne pałace w których zabawiają się ucztując i rywalizując ze sobą, bowiem wysoko cenią przyjemności, a ich styl życia jest raczej beztroski i hedonistyczny. Ciemnoskórzy wyspiarze mają naturalny pociąg do szukania przygód i wielu z nich zostaje podróżującymi po całym świecie żeglarzami. Są zresztą potomkami odkrywców i uciekinierów, którzy przed wiekami osiedlili się w gorącym klimacie Archipelagu.

Problemem Wschodnich Elfów jest natomiast swoisty zanik odrębności. Każde kolejne pokolenie ma w sobie coraz więcej krwi innych ras, a przy tym są z nimi związane ichniejszymi sporami i konfliktami. Jakkolwiek Sulon ciągle pozostaje dla wielu najważniejszym z Bogów, to jednak jeśli chodzi o innych, nic już nie jest takie pewne. Zasmakowawszy bowiem goblińskiego sposobu zabawy i krasnoludzkich piw, zwrócili się do Krinn, która zajmuje w ich panteonie miejsce co najmniej równorzędne Osureli. Poza tym, żyjąc nad morzem, bliżej jest im do Ula niźli Loliusza i nawet Druidzi wywodzący się ze Wschodnich Elfów mogą być bardziej zainteresowani stworzeniami morskimi niż leśnymi.




Wiele legend krąży wśród wszystkich ludów Herbii o złych, czarnoskórych Elfach, które zeszły głęboko pod ziemię, by móc zaprzedać czartom swe dusze, zaś dziś niechętnie wychylają stamtąd nosa, a i to tylko po to, by przelać krew swych pobratymców z powierzchni. Prawda jest zgoła inna - Drowy, bo o nich mowa, faktycznie wywodzą się z grup Elfów, które zeszły pod ziemię w zamierzchłych czasach, ale powody tej wędrówki były skomplikowane. Podobno pierwsze z nich były uciekinierami przed szałem Dwrmira, którego Orkowie najechali elfie lasy i miasta. Schowały się one głęboko pod ziemią, zaś później dołączali do nich banici elfiego społeczeństwa i dezerterzy z czasów Wojny Łuku i Topora. To też jest powodem ich walk z długouchymi pobratymcami z powierzchni - mówi się, że Drowy są brutalne i zdradzieckie i pałają nienawiścią do wszystkich na powierzchni, jednak w rzeczywistości nie wiadomo czy to może nie jest reakcja na nienawiść ze strony Leśnych Elfów posądzających ich o tchórzostwo i niemogących wybaczyć ucieczek z pól bitew.

O Drowach wiadomo bardzo, bardzo niewiele i nie widziano ich od setek lat. Z pewnością mają czarną skórę i są niższe od większości Elfów, ale za to nieporównywalnie bardziej sprawne, ponieważ, jak głoszą pieśni, w podziemiach czyha niebezpieczeństw jeszcze więcej niż na powierzchni. Podobno są zwrócone ku Krinn i Dwrmirowi, a z innych bóstw jawnie sobie kpią, urządzając nawet prześmiewcze ceremonie. Mają jakoby mieć potężną moc magiczną, którą czerpią z krwawych rytuałów i konszachtów z Diabłami.
_________________
 
 
   
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  



Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Template FIBlack modified by Falcone



TopListy

Liczniki na bloga
Strona wygenerowana w 0,3 sekundy. Zapytań do SQL: 25


Załóż : Własne Forum lub Własną Stronę Internetową